หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธรรมหัตถุถูกอปเปลีย ภาค 2 - หน้าที่ 108
110
พระธรรมหัตถุถูกอปเปลีย ภาค 2 - หน้าที่ 108
ประโยค - พระธรรมหัตถุถูกอปเปลีย ภาค 2 - หน้าที่ 108 บทว่า สฏิโต คือ สมุรณ์ด้วยสติ. บทว่า สุจิสมุตะ คือ ประกอบด้วยการงานทั้งหลาย มี การงานทางกายเป็นต้น อันหาไหมมิได้ คือหาความผิดไม่ได้. บทว่า นิสมุภ
เนื้อหาผ่านการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการกระทำที่มีความสำคัญต่อชีวิต โดยเฉพาะในกรอบของการเป็นผู้ทำงานที่ดี มีจริยธรรม ซึ่งสอนให้เราตระหนักถึงผลที่ตามมาจากการกระทำต่าง ๆ และความสำคัญของการมีสติในการดำเ
หน้า2
111
ประโยค๒ - พระธัมปทัศนุภาพแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 109 ในกลางจบพระคาถา กุมภาพันธ์ ดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล. ชน แม่เหล่านั้นเป็นอันมาก ก็รอรออธิผลทั้งหลาย มีโสดาปัตติผล เป็นต้นแล้ว. เทวนา สำเร็จประโยชน์แก่หาช
พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111
113
พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111
ประโยค - พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111 นางอัศยความที่กรรแง่เติมนี้ จึงปรึกษากับสามีนั้นว่า "กรรมของฉันถึงความแก่เต็มที่แล้ว, ธรรมดาครอดูบในที่ ซึ่งเหินห่างจากอภิพทพท้อง ย่อมนเป็นเหตุใหความ
เรื่องราวเกี่ยวกับนางอัศยาที่ปรึกษากับสามีเกี่ยวกับการไปสู่เรือนแห่งลูก ซึ่งทั้งคู่มีความวิตกเกี่ยวกับกรรมและอนาคตของชีวิต พวกเขาตัดสินใจที่จะกลับไปแทนที่จะเดินทางต่อไป และมีการตั้งชื่อเด็กที่เกิดในระ
พระธัมปทัตถุภคองแปล ภาค ๒
114
พระธัมปทัตถุภคองแปล ภาค ๒
ประโยค๒ - พระธัมปทัตถุภคองแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 112 พึงให้พิสดาร โดยยิ่งอ่อนมีในก่อนนั้นแล [ตั้งชื่อเด็กทั้ง ๒] เพราะเด็กมันก็ดีดในหนทาง มารคาบดำก็ตั้งชื่ออยู่ผู้เกิดก่อนว่า “มหาปันอก.” ตั้งชื่อบุตรผู้เ
ในเนื้อหานี้ประกอบไปด้วยการตั้งชื่อเด็กชายสองคนที่ชื่อมหาปันอกและจูฟันอก แม่ของเด็กทั้งสองได้พูดถึงญาติของตนว่ามีอยู่ในนครราชคฤห์ ในระหว่างการพูดคุย เด็กที่ชื่อมหาปันอกได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับญาติของตน ว
พระรัชม์ที่ถูกถอดแปลง ภาค ๒
115
พระรัชม์ที่ถูกถอดแปลง ภาค ๒
ประโยค๒ - พระรัชม์ที่ถูกถอดแปลง ภาค ๒- หน้า 113 ภูธร ดีละ ควรที่เด็กทั้ง ๒ จะพบเห็นตะกูลของตาด้วยอุบายอย่างใดอย่างหนึ่งแท้. [พานุตรทั้ง ๒ ไปตา] ชนทั้ง ๒ ไปถึงพระนครชุกดีลำดับ พักอยู่ในศาลาหลังหนึ่งร
ในเนื้อหานี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสองคนที่ถูกส่งให้กับคนใช้โดยมารดา ซึ่งได้กล่าวถึงความสำคัญของตระกูลและการอยู่ร่วมกันในสังคม เด็กทั้งสองเติบโตในตระกูลของยาย โดยมีการพูดคุยถึงการรู้จักความจงรักภัก
พระถังปาฏิหาริย์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 115
117
พระถังปาฏิหาริย์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 115
ประโยค๒ - พระถังปาฏิหาริย์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 115 ว่า "เด็กเหล่านี้เป็นบุตรของอิคนไหนของท่าน" จะบอกว่า "อนลูกสาวที่หนีไป" ก็ละอาย เพราะฉะนั้น ท่านจึงอนุญาตการ บวดแก่เหล่านัก ๒ นี้โดยง่ายดาย. [จู
ในเนื้อหานี้พูดถึงการที่พระเถระอนุญาตให้จูฟินถอกบวชได้ง่าย ๆ แต่เมื่อเรียนแล้วกลับกลายเป็นคนโง่เนื่องจากกรรมในอดีต โดยเฉพาะการหัวเราะเยาะในช่วงเวลาเรียน ส่งผลให้ไม่สามารถเรียนรู้ต่อไปได้ ซึ่งเป็นภาพสะ
พระปรัชญา - พระบรมปัณฑุบัติ ภาค 2
118
พระปรัชญา - พระบรมปัณฑุบัติ ภาค 2
ประโยค1-2 พระปรัชญา - พระบรมปัณฑุบัติถูกอาแปล ภาค 2 - หน้า 116 [อุทิศกถถูกพระพิฆเณศประนาม] ที่นั่น พระมหาปิ่นกก ได้กล่าววะเธอว่า "อุทิศกถก เธอ เป็นคนอาภัพในศาสนานี้ โดย 4 เดือนไม่คาก้าศ
ข้อความนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาปิ่นกถและพระอุทิศกถ ที่กล่าวถึงการศึกษาภายในพระพุทธศาสนาและความรู้สึกของพระอุทิศกถหลังจากถูกขับออกจากสถานที่นั้น พระมหาปิ่นกถได้กล่าวถึงจำนวนภิกษุในสำนักงานของพร
ประโยค๒ - พระธัมมปทุ่งถูกแปล ภาค ๒
125
ประโยค๒ - พระธัมมปทุ่งถูกแปล ภาค ๒
ประโยค๒ - พระธัมมปทุ่งถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 123 สงมักที่จะสนทนา นั่งเงียบ [ทรงร่ำทีถึงอาการของภิกษุบริษัท] พระศาสดา ทรงพิจารณาดูบริษัทด้วยพระทุ่งอ่อนโยน ทรงร่ำว่า "บริษัทนี้ งามยิ่งนี้, การนอนมีอึกด
ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ทรงพิจารณาความงามของบริษัทภิกษุ โดยมีการพูดคุยเกี่ยวกับธรรมเนียมในการหยิบยกเรื่องขึ้นมาและการให้ความเคารพร้อยพุทธธาระ ภิกษุทั้งหลายได้รับการเรียกให้มานั่งและถามถึงความคิดและเสี
ความเพียรในการเข้าถึงโลกุตตรธรรม
132
ความเพียรในการเข้าถึงโลกุตตรธรรม
ประโยค๒ - พระธรรมปัทถูกอภิลแปล ภาค ๒ - หน้า 130 [พวกภิญญาชมพระอุปัชฌาย์] อีกวันหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย สนทนากันในธรรมสภาว่า “ผู้มี อายุ พระอุปัชฌาย์แม่ไม่สามารถจะเรียกได้ ๔ นับโดย ๔ เดือน ได้ ก็ไม่สะควา
ในบทสนทนาของภิกษุเกี่ยวกับพระอุปัชฌาย์และความสำคัญของความเพียร พระศาสดาได้สอนให้สร้างที่พึ่งด้วยธรรม ๔ ประการ เช่น ความมั่นคง ความไม่ประมาท รวมถึงการฝึกฝนเพื่อเข้าสู่ความรู้แจ้ง ในท้ายที่สุด แนวคิดเหล
การปฏิรูปพระธีรมา - ภาค ๒
133
การปฏิรูปพระธีรมา - ภาค ๒
ประโยค๒ - พระธีรมาปฏิรูปตอบแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 131 ความเพียร ๑ ด้วยความไม่ประมาท กล่าวคือการไม่อยู่ปราศจาก สติ ๑ ด้วยความระวัง กล่าวคือปฏิสัทธิสีลสี่ ๑ ด้วยความฝึก อินทรีย์ ๑ ถามว่า "พึงทำเกาะเช่นไร
เนื้อหาพูดถึงความเพียรโดยไม่ประมาทและการฝึกอินทรีย์ ในการสร้างที่มั่นคงเพื่อไม่ให้น้ำท่วมทับ ได้มีการอธิบายถึงวิธีการสร้างที่มั่นคงและความหมายของพระอรหัตซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการไม่ถูกน้ำท่วมเช่นกัน มีพ
พระธัมมทัฬฆ์ฉบับแปล ภาค ๒ - เรื่องพาลนักประดิษฐ์
134
พระธัมมทัฬฆ์ฉบับแปล ภาค ๒ - เรื่องพาลนักประดิษฐ์
ประโยค๑ - พระธัมมทัฬฆ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 132 ๔. เรื่องพาลนักประดิษฐ์ [๑๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปรารถนานักประดิษฐ์ ของคนพาล ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "มามนมนุษย์
พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพาลนักประดิษฐ์ที่มีผลกระทบต่อสังคมในพระนครสาวัตดี โดยกล่าวถึงการที่พวกเขาสร้างความไม่สงบ และเอาทรัพย์จากคนที่ไม่สามารถป้องกันตนเองได้ พระศาสดาได้รับข่าวจากผู้คนในเม
พระธัมม์ทัศนะ: บทเรียนจากใจ
135
พระธัมม์ทัศนะ: บทเรียนจากใจ
ประโยค๒ - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 133 เหล่านี้) จัดข้าวบูชาดุจและทยเป็นต้น (ส่งไป) ในพระวิหารนั้นแล เพื่อภิญญสูงมั่น แมคนเองก็ไม่อาจจากเรือน ก็รับเมื่อฉันกษัตริย์สังสิทธิเวลานั้นแล้ว ในว
ในเนื้อหานี้พูดถึงเรื่องราวการถวายบูชาในพระวิหารและการพูดคุยถึงคุณธรรมของคนฉลาดเมื่อเปรียบเทียบกับคนพาล พระสตาดได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาความไม่ประมาทและการทำความดี พร้อมมีพระคาถาที่แนะนำให้ผู้คน
พระปรัชญา ทูลฉบับแปล ภาค๒
136
พระปรัชญา ทูลฉบับแปล ภาค๒
ประโยค๒ - พระปรัชญา ทูลฉบับแปล ภาค๒ - หน้าที่ 134 ความยินดีในถาม: เพราะว่าผู้ไม่ประมาทแล้ว เพ่งพิณอยู่ ย่อมบรรลุสุขอันไพบูลย์." [แก่อรรถ] บรรดาเหล่านี้นั้น กล่าวว่า พาลา ได้แก่ ผู้ประกอบด้วยความ เป
ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ประมาทในการใช้ชีวิต โดยเฉพาะการรักษาความไม่ประมาทเหมือนการรักษาทรัพย์ที่มีค่า ผู้ที่ไม่ประมาทจะสามารถบรรลุผลสูงสุดในทั้งโลกนี้และโลกหน้า และสร้างความสุขอันยั่งยืนได
ความไม่ประมาทในพระธรรมปัณฑิโก
137
ความไม่ประมาทในพระธรรมปัณฑิโก
ประโยค - พระธรรมปัณฑิโก แปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 135 ยอมรับชาความไม่ประมาท ไว้เหมือนอนุสรณ์ประเสริฐ บทว่า มา ปรมิ ทา ความว่า เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายอย่าตาม ประกอบความประมาท คืออย่าให้ลากโจมไหวด้วยความประ
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ประมาทในพระธรรมปัณฑิโก โดยย้ำว่าความประมาทจะนำไปสู่อุปสรรคในการเข้าถึงพระนิพพาน และแนะนำให้ผู้ปฏิบัติไม่คิดหรือยึดติดกับสิ่งที่คอยกวนใจ การเข้าใจในความไม่ประมาทจะนำไ
พระฐัมปทัชฎากับแปล: ความหมายและปัญญา
139
พระฐัมปทัชฎากับแปล: ความหมายและปัญญา
ประโยค๒ - พระฐัมปทัชฎากับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 137 บิดารู้และจุดได้ การรู้สัตว์เหล่านั้น ไม่ใช่วิสัยของเจ้า (เพราะ) วิสัยของเจ้า มีประมาณน้อย ส่วนการรู้การเห็นสัตว์ทั้งหลาย ผู้ดูตาและ เกิดอยู่โดยประการ
บทนี้กล่าวถึงการรู้และการเห็นตามพระพุทธวจนะ โดยระบุว่าบัณฑิตสามารถหลีกเลี่ยงความประมาณได้เมื่อมีความไม่ประมาณ การรู้และการเห็นเป็นสิทธิของพระพุทธเจ้าที่มีปัญญาสูงกว่า การประพฤติตนของบัณฑิตจึงควรตั้งอย
พระอุโบสถรองรับแปล ภาค 2 - ภิกษุ 2 สาย
141
พระอุโบสถรองรับแปล ภาค 2 - ภิกษุ 2 สาย
ประโยค - พระอุโบสถรองรับแปล ภาค 2 - หน้า 139 6. เรื่องภิกษุ 2 สาย [20] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเทวเถรวัน ทรงปรารภกิริย 2 สายา ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "อุปุปฏโต มุตมุตโต" เป็นต้น. [
เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาของภิกษุ 2 รูปที่มีปฏิปทาที่แตกต่างกัน ภิกษุหนึ่งมีการเตือนเกี่ยวกับการทำสมาธิและการปฏิบัติธรรม ความสำคัญของการมีวินัยในชีวิตของสงฆ์และการปฏิบัติตามธรรมของพระพุทธเจ้า โดยมีการก
ปรัชญา - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒
143
ปรัชญา - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒
ปรัชญา - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้า 141 ไม่ประมาณให้เป็นผู้ประมาณ, เธอเป็นเหมือนม้าตัวทรงพล ขาดเชาว์ แล้วในสำนักแห่งบุตรของเรา, ส่วนบุตรของเรานี้ เป็นเหมือนม้าที่มี เชาว์รู้ในสำนักของเธอ ดังนี้
เนื้อหาได้พูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างผู้ที่มีสติและผู้ที่ขาดเชาว์ พร้อมทั้งการอธิบายเกี่ยวกับประเด็นสำคัญในเรื่องของความไม่ประมาณในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างบุคคลที่มีปัญญาและสติในการดำเนินชีวิต พระชิ
พระธรรมปิฎกอรรถแปล ภาค ๒
144
พระธรรมปิฎกอรรถแปล ภาค ๒
ประโยค๒ - พระธรรมปิฎกอรรถแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 142 บทว่า สุมโมโส เป็นต้น ความว่า บุคคลผู้มีปัญญายอดเยี่ยม ย่อมละบุคคลผู้เห็นปานนั้นไป ด้วยนิสัยเป็นที่น่ายินดีว่า เมื่อตนมีปัญญาขึ้น พยายามเรียนสูตร หนึ่
เนื้อหาพูดถึงบุคคลที่มีปัญญายอดเยี่ยมที่พยายามเรียนรู้และฝึกฝนตัวเอง โดยยกตัวอย่างว่าผู้มีปัญญาจะเข้าถึงธรรมะและหลีกเลี่ยงความทุกข์ในวัฏสงสารได้ นอกจากนี้ ยังกล่าวถึงการบรรลุธรรมในกรณีของชนจำนวนมากที่
พระธัมม์ทัปอภิวัติฉบับ ภาค ๒ - เรื่องท่ว่าสักกะ
145
พระธัมม์ทัปอภิวัติฉบับ ภาค ๒ - เรื่องท่ว่าสักกะ
ประโโยค๓ - พระธัมม์ทัปอภิวัติฉบับ ภาค ๒ - หน้าที่ 143 ๓. เรื่องท่ว่าสักกะ [๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อทรงอาศัยเมืองวาสสดี ประทับอยู่ในฌาณวารา- ศาลา ทรงเปราสักกะเทวราช ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า
บทนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาประทับอยู่ในเมืองวาสสดีและตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับท้าวสักกะ ผู้ซึ่งมีความสำคัญในบัลลังก์ของเทพ โดยพระองค์ทรงถามเกี่ยวกับการมองเห็นของท้าวสักกะในฐานะเทพเจ้า จากการสนทน
พระบัณฑุปัตถุฉากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 148
150
พระบัณฑุปัตถุฉากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 148
ประโยค๑๒ - พระบัณฑุปัตถุฉากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 148 ของคนทั้ง ๒ แม้คนอื่น ๆ อีก ก็ได้ทำอย่างนั้น รวมคนทั้งหมดจึงเป็น ๓๓ คน ด้วยประกาศนี้ [สหาย ๑๓ คน ถูกว่าว่าเป็นโจร] ชนเหล่านั้นแม่ทั้งหมด มีมือถืออ
บทนี้อภิปรายเกี่ยวกับการกระทำของคนที่ถูกเรียกว่าโจรและปฏิกิริยาของนายบ้านที่เห็นพวกเขาว่ามีการกระทำที่ไม่เหมาะสม เขาพยายามชักชวนให้ทำกิจกรรมที่เหมาะสมมากขึ้น แต่ก็ถูกคัดค้าน ซึ่งนำไปสู่การแจ้งเรื่องให